Czesania ciąg dalszy

9 października 201416 kwietnia 2019 ~ 1hanutka ~ 3 Komentarze

Sama się dziwię, że minęły już dwa miesiące. Tak długiej przerwy chyba jeszcze nie było. Usprawiedliwiam się urlopem. Po urlopie mam wrażenie, że wszystkiego muszę uczyć się od nowa. Strasznie opornie mi to idzie.

Ostatnio pisałam, że ogarnęła mnie szczotkomania, więc dziś dalsze jej efekty:)

Na początek kontynuacja czarnej serii;)))

Kolejną postanowiłam nieco odmienić. Grafiki printroomowe pokolorowałam kredkami akwarelowymi. Wyszło dość ciekawie.

Powróciłam też do dawnej klasyki. Kiedyś robiłam takie szczotki okrągłe.

Następna jeszcze bardziej nietypowa. Pani zamawiającej spodobała się szczotka czarno-złota, ale zapytała, czy nie może być np. ciemnozielona? Hmm, no może być:)

Miała być prosta, stonowana, oszczędna w formie. No to jest. Biało-złote róże z papieru, złocone krawędzie, lakierowana na połysk, ale bez szkliwienia.

A ta całkiem nie moja;) Nie dość, że lawenda, to jeszcze mocny shabby chic.

No i całkiem moja – zapowiadany poprzednio pomysł z innym amorkiem.

Motywy przyciemnione Laccanticante, spękania Sotille wypełnione brązową farbą olejną, lakierowana lakierem alkoholowym (do złoceń), bo po poliuretanie szczotka by zżółkła.

Na razie tyle szczotek, chyba mam dość;)))

Fryzjer damski;)

6 sierpnia 201416 kwietnia 2019 ~ 1hanutka ~ 3 Komentarze

Ostatnio moje natchnienie poszło w szczotki do włosów:D Leży kilka zaczętych, ale parę udało się jakiś czas temu skończyć.

Bardzo lubię czarne printroomowe szczotki i takie na pewno jeszcze się pojawią. To jeden ze starszych pomysłów.

Jestem bardzo zadowolona z tego wzoru, prezentuje się bardzo elegancko.

Pokryta werniksem szklącym Maimeri.

Pewna pani poprosiła mnie o wykonanie takiej szczotki w kolorze białym, aby pasowała do jej sypialni.

Uważam, że czarno-złota prezentuje się o wiele lepiej.

W tej kolorystyce na życzenie zrobiłam jeszcze jedną szczotkę, która miała pasować pani do lusterka z amorkiem.

W tle dodałam zawijaski z szablonu.

Nie do końca podoba mi się złoty amorek, już tworzy się nieco inna szczotka z tym motywem:)

Kolejna szczotka wymęczona potwornie, kompletnie bez pomysłu. Ale po tej męce jakoś to wyszło;)

Też ma elementy printroomowe z złocie. Zrobiłam na niej spękania, ale wyszły tak drobne, że tylko przez lupę je widać i to słabo;))

Ostatnia szczotka niezupełnie w moim stylu.

Zrobiłam ją dla Miry z Poukładanego Świata, aby podziękować Jej za dobre serce i bezinteresowność. Mira obdarowała mnie całym stosem przepięknych serwetek. Dziękuję serdecznie, Mireczko!:***

ręcznie zdobiona szczotka do włosów decoupage

Mocny shabby chic popielaty na szarym, różyczki z serwetki, lakierowana na mat.

Zrobiłam jeszcze serduszko, ale pokażę je innym razem:)

Print room klasyczny i w kolorze

23 czerwca 20132 Maj 2019 ~ 1hanutka ~ 7 Komentarzy

Już parę miesięcy temu (oj, jak ten czas leci!) robiłam skrzyneczkę na biżuterię. Miała być wielkości różanej walizeczki, ale podobna do tej szkatułki.

No to jest:)

Ponieważ masywny czarny dół wyglądał przytłaczająco, na wszystkich rogach nakleiłam ornamenty. Wydaje mi się, że dzięki temu szkatułka nabrała lekkości i szlachetności. Z pewnością pięknie pasowałyby tutaj srebrne nóżki, ale nie mam pojęcia, gdzie takowych szukać. No i żeby nie były drogie:(

Za to udało mi się zdobyć piękny srebrny uchwyt, na którym jest podobny wzór jak na szkatułce.

Wnętrze również zdobione, wyklejone welurem. Całość lakierowana na połysk, wieko pokryte werniksem szklącym.

A już całkiem niedawno zmalowałam pudełeczko na karteczki. Zamówiona kolorystyka: szary, turkusowy, czerwony. Trochę nagłowiłam się, jak podejść do tematu i ostatecznie wymyśliłam coś takiego:

W printroomowej girlandzie różyczki pomalowałam na czerwono, całość ułożyłam w falę. Lakierowałam na półpołysk.

Pudełeczko spodobało się i dostałam zamówienie tym razem na pudełko z przegródkami na biurkowe przydasie.

Ponieważ turkusową farbę do pudełka na karteczki sama mieszałam i pozostało mi jej tylko trochę na dnie, musiałam nią oszczędnie gospodarować. Ale udało się i pudełeczko jest w tym samym kolorze:)

Ozdobione jest dookoła i w środku troszkę też:)

Pałacowo

12 stycznia 201217 kwietnia 2019 ~ 1hanutka ~ 3 Komentarze

Ostatnia rzecz, jaką zrobiłam przed Świętami, to chustecznik na prezent. Miał być stonowany, ale jednocześnie elegancki i bogaty. Styl wiktoriański (bo tak sądzę) podoba mi się w tym wydaniu szczególnie. Do aniołków, dzieci i dam w tym stylu jeszcze się nie przekonałam. Inspiracją była znana książka Maggie Pryce. Wzory te „chodziły” za mną od dawna i na pewno coś jeszcze powstanie.

Grafiki postarzyłam Laccanticante, ale równie dobrze można pokolorować beżową lub żółtą kredką. Ja mam tylko te nieszczęsne, co się nie łamią, ale za to wcale nie mają koloru:(, więc i tak nic nie byłoby widać. Wydruki pozostawione białe nie wyglądają najlepiej, zbyt odcinają się od tła – przy tle kremowym, przy czarnym jest to efekt raczej pożądany.

Cały chustecznik ma spękania Sotille (trochę za drobne mi wychodzą, chyba za cienkie warstwy nakładam). Wypełniałam brązową farbą olejną. Nie chciałam używać porporiny, żeby spękania się nie błyszczały, bo przy tak drobnych byłoby to przytłaczające, a poza tym przy jakichkolwiek niedociągnięciach (co się zdarza), powstają bardzo błyszczące smugi, które raczej uroku nie dodają.

Na koniec całość lakierowana poliuretanem matowym.

I znowu ulubiona Sade. Na koncercie byłam w listopadzie, ale ciągle go wspominam, bo to z pewnością najpiękniejszy koncert, na jakim do tej pory byłam. Piosenka, która zrobiła na mnie ogromne wrażenie. Nagranie z Bratysławy, bo łódzkie było słabe. Dźwięk nie najlepszy, ale za to widać scenę – naprawdę robiło wrażenie!

Z przygodami:)

9 czerwca 201118 kwietnia 2019 ~ 1hanutka ~ 3 Komentarze

I znowu będzie print room, który fascynuje mnie od samego początku.

Do tego kompletu przypraw przymierzałam się już wiele miesięcy temu. Zagruntowałam, pomalowałam i utknęłam. Widziałam już różyczki i lawendę i nie chciałam powielać pomysłów. Print room przyszedł mi do głowy znienacka i natychmiast zabrałam się do pracy. Motywy graficzne przyciemniłam Laccanticante, napisy to transfery.

Gotowy komplet pokryłam spękaniami Sottile, wtarłam brązową farbę olejną (nie chciałam, żeby były błyszczące) i na koniec polakierowałam werniksem szklącym.

I tu się zaczęła przygoda;). Podobno werniks szklący jest nie do usunięcia po wyschnięciu. Otóż ja go całkiem niechcący dokumentnie usunęłam, a właściwie to sam się usunął:D Żeby w trakcie lakierowania nie zakleić dziurek na górze, włożyłam w nie wykałaczki. I tak nakładałam kolejne warstwy lakierów. Kiedy skończyłam i wszystko wyschło, wyciągnęłam patyczki… razem z częścią lakieru. Gdy chciałam te ubytki wyrównać, kolejne warstwy zaczęły odchodzić i w końcu, jak folię, jednym pociągnięciem zerwałam wszystko. No i zabawa zaczęła się od początku, ale byłam już mądrzejsza:) Nadal zatykałam dziurki wykałaczkami, ale zaraz po nałożeniu każdej warstwy lakieru, usuwałam je i teraz jest ok:)

Moja kolejna printroomowa przygoda dotyczy zegara. Pracę nad nim zaczęłam i prawie skończyłam;) rok temu. Robiłam niemal tak samo, ale zastosowałam spękania Large Dali. Wtarłam w nie pastę Antique Rub w kolorze brązu. Wyszło koszmarnie! Spękania były bardzo drobne, nieregularne, powierzchnia nierówna i do tego wszystko miało odcień pomarańczowy i nie dało się wypolerować. Próbowałam ściągnąć to spirytusem, mleczkiem, woskiem, rozpuszczalnikiem i wszystko bez rezultatu. Schowałam więc do szafy i co jakiś czas wyciągałam, czekając na lepszy pomysł. A ten przyszedł dopiero teraz:) Podjęłam męską decyzję i włożyłam zegar (bez mechanizmu oczywiście) pod kran. Mydło, szczotka i rewelacja! Spękania zostały, ale gładkie i bez wypełnienia. Tym razem wszystko przetarłam Lacca Scurente i wypolerowałam. Zostało postarzone, przyciemnione, ale spękania wyglądają teraz delikatnie. Na koniec znów werniks szklący i zegar, podobnie jak komplet przypraw, wygląda na porcelanowy. Teraz można go pokazać światu:)

I mój ulubiony „Motorek”. W tej piosence fascynuje mnie tekst, niezwykła muzyka i to wykonanie. Wolę je od oryginału. Ale ten teledysk uważam za okropny, zupełnie nie oddający istoty rzeczy. Bardzo płytko i dosłownie pojmujący tekst…