Świat moich pasji – decoupage, haft, szydełko, druty, frywolitki, szycie i wszystko, co można zrobić pięknie i własnoręcznie.
Bardzo dziękuję wszystkim za miłe życzenia noworoczne:)
Życzenia mogą być różne. Co powiecie na takie?
Mnie się takie życzenie bardzo podoba:)
Zawieszka wykonana na zamówienie, bardzo romantyczna i nawet szarości jej nie przeszkadzają. Trochę rozjaśniona tepowaniem na biało i białą ramką. Ogromnie spodobała mi się ta czcionka, do której dotarłam dzięki mojej córeczce:)
I Wam tego życzę:)))
Tuż przed samymi Świętami pokażę, co w tym roku z tej okazji zmalowałam. Dla Pani Karolinki:***
Najpierw szkatułka na świąteczne łakocie:)
Już dawno marzyłam, żeby wykorzystać tę śliczną i klimatyczną serwetkę. Jest przyklejona po całości, bo co tu ciąć? Ale na końcu pokryłam ją lakierem z brokatem (takim bardzo delikatnym), czego aparat, niestety, nie uchwycił:(
Boki i spód bejcowane na niebiesko i przetarte białą patyną – to się dobrze komponuje z kolorystyką tej serwetki. Z przodu przybiłam szyldzik ozdobiony gwiazdą betlejemską wyciętą z papieru do pakowania prezentów.
Wnętrze surowe, bo to przecież na świąteczne pyszności:)
Zrobiłam też świąteczną zawieszkę w formie dzwoneczka. Jest dwustronna. Z jednej strony mocny shabby chic – biały na szarym. Potem fragment świątecznej dekoracji podkreślony złotą konturówką i złotym brokatem.
Z drugiej strony świąteczny pejzaż z bombkami na choince posypanymi złotym brokatem. Brzegi muśnięte na złoto i mała czerwona kokardka.
I jeszcze dwa drewniane dzwoneczki z ptaszkami do kompletu z ubiegłorocznym.
Bombek nadal „nie czuję”, ale odważyłam się zrobić jedną dziecięcą. Bardzo sympatyczna serwetka, tylko nie wiem, czy nie przesadziłam z żółtym tłem;) Również pokryta lakierem z brokatem.
Wszystkim miłym zaglądającym życzę pięknych, zdrowych i rodzinnych Świąt.
Dla Was cudna, XVI-wieczna angielska kolęda, która urzekła mnie nie tylko w tym wykonaniu:
Czyli o tym, jak chińskie przerobiłam na jeszcze bardziej chińskie:)))
To już stara rzecz, ale jakoś nie miałam okazji pokazać. Na samym początku mojej dekupażowej przygody, więc pewnie mniej więcej 5 lat temu, kupiłam malutką komódkę z balsy. Długo nie miałam na nią pomysłu, aż w końcu pomalowałam na kremowo i szukałam romantycznych różyczek. Na szczęście żaden wzór mi się wystarczająco nie spodobał, bo wyszedłby słodki banał;) I z braku lepszego pomysłu, postanowiłam spróbować imitacji szylkretu. Nad tym trzeba jeszcze intensywnie popracować, bo zamiast szylkretu wyszła całkiem niezła laka:) A skoro laka – to styl komódki mógł być tylko jeden.
Wycięte ornamenty pomalowałam na złoto, tak samo uchwyty i nóżki.
Z tyłu też malowana, łącznie z zawiasami.
Lakierowana na wysoki połysk.
Wnętrze z lusterkiem, bejcowane na heban, dno wyklejone czerwonym welurem.
Szufladka tak samo wykończona.
Lusterko obwiedzione złotą konturówką.
Ostatnio rzadko bywam na swoim blogu i na zaprzyjaźnionych, przepraszam – zupełnie nie mam czasu:( Nawet nie mam kiedy obrobić zdjęć, więc trudno coś pokazać, ale naprawdę dzieje się:)
Po wizytownikach zaczynam specjalizować się w wiaderkach do sesji maluszków. Tak wyszło:)
Po raz pierwszy ozdabiałam okrągłą balię. Przedmiot okazał się dość wymagający, bo powierzchni wcale nie tak dużo i do tego w poziomie. Nie jest łatwo znaleźć odpowiednie wzory, dobrze komponujące się i do tego najchętniej w wersji dziewczęcej i chłopięcej.
Balia, tak jak poprzednie wiaderka, ozdobiona z obu stron innym wzorem. Do tego trochę transferów i pieczątek.
Postarzana cieniowaniem i kropeczkami. Lakierowana na półpołysk.
A słodki efekt jej wykorzystania można obejrzeć tu.
Oprócz balii jest też wiaderko. Również z jednej strony różowe, z drugiej niebieskie. Kropeczki i kółeczka ręcznie malowane:)
Ten wzór Decomanii też leżał wiele lat, zawsze wydawał mi się za duży i mało delikatny. Niesłusznie – jest uroczy:)
Z wiaderka akurat jestem bardzo zadowolona, wyszło słodkie. Niestety, nie zyskało uznania, więc jest do przygarnięcia od ręki:)
Również lakierowane na półpołysk – wygląda lepiej niż mat.
W zasadzie nie kupuję staroci, nie potrafię:( Zdarzyło mi się kilka razy i większość tych rzeczy leży do dziś z braku pomysłu.
Ta koneweczka zachwyciła mnie tłoczonym ornamentem. Od razu oczami wyobraźni zobaczyłam ją pięknie postarzoną. Ale w praktyce okazało się, że nie jest to takie proste i oczywiste, więc koneweczka zagruntowana też musiała swoje odstać.
Długo szukałam odpowiedniego wzoru, a w końcu zdecydowałam się na banalne różyczki. Koneweczka jest już sama w sobie ozdobna, więc ze wzorem nie ma co przesadzać.
Z drugiej strony wzór jest prawie taki sam. Koneweczka jest malutka, ma 14 cm wysokości. Była brudna i pordzewiała. Ponieważ w środku nie wyglądała najlepiej, pomalowałam ją i polakierowałam, ale teraz nie nadaje się już do podlewania kwiatków, lecz tylko do dekoracji.
Konewkę po wstępnym lakierowaniu potraktowałam przyciemniającym woskiem. Chciałam, żeby pozostał w zagłębieniach ornamentu i ładnie go podkreślił. Cała konewka nabrała ciemniejszego, nierównomiernego koloru. Nadmiar ciemnego wosku zebrałam woskiem bezbarwnym i całość wypolerowałam do połysku.
Ozdobiłam też z odzysku butelkę – na nalewkę, do ozdoby czy też jako wazonik. Nieduża, płaska, bardzo fajnie się ją ozdabiało.
Właściwie nie przepadam za zdekupażowanym szkłem, zwykle wygląda to tandetnie (sorry;)). Nazbierałam już całą masę butelek w ciekawych kształtach, trochę talerzy i miseczek, ale podchodzę do tego jak do jeża. Tu przez chwilę miałam natchnienie i chciałam nawiązać do tego pudełeczka.
Tu również wykorzystałam piękny papier ryżowy Decomanii. Nie mogłam się zdecydować, który bukiet wygląda lepiej, więc z jednej strony jest mniejszy, z drugiej większy:)
Ten wzór jest idealny do techniki malarskiej, więc trochę popaćkałam butelkę różnymi kolorami;))) Polakierowałam na mat, nie chciałam, żeby się błyszczała.
pocomito 
